شهر من

شاید نباید بهش یادآوری میکردم . شاید باید فراموشش کنم . شاید زندگی اینجا رو دوست داره . باید دیگه چیزی نگم . باید بهش زمان بدم . تقصیر من بود ؟ نبود ؟ اگه نتونه بیاد . اگه بتونه و نخواد . باید اصلا راجع بهش حرف نزنم . چرا زندگی اینجوریه ؟ خوب من دوستش دارم .... خوب اونم منو دوست داره . ولی خوب شاید کافی نیست . شاید کسی باشه که کنارش خوشبخت تر از من باشه . حتما هست . حتما هست .

اصلا کی گفته ما تا آخر دنیا باید کنار هم باشیم ؟ ولی خوب نمیشه که نباشیم . سربازی ؟ سربازی چی میشه ؟ میگن اگه پنج میلیون بذاری میتونی بری . شاید هم درست نیست . چقدر کم ! همش پنج میلیون ناقابل . نکنه هنوز خامه ؟ یا مغزش داغه ؟ نکنه یه وقتی بیاد و پشیمون بشه و من رو مقصر بدونه . اما خوب ما که خیلی شکل هم فکر میکنیم . ما که با هم زندگی کردیم . ولی نه . اصلا نمیتونه بیاد . میتونه . نمیتونه . من چی ؟؟ فعلا وقت نیست به خودم فکر کنم . یادت باشه دیگه حرفی بهش نزنی . دیگه حرفی از رفتن نزنی . خوب شاید نخواد بیاد .

ای بابا . خوب پس ...... یعنی بای بای ؟ ..... یعنی خوب من میرم و تو هم خوش باشی و من هم خوشبخت بشم ایشالا و از این حرفا ؟ خوب پس چرا دو روز هم که از هم جدا میشیم سخته ؟ عادت میکنیم ؟ نمیکنیم ؟ خانواده ش چی میشن ؟ من باید برم . اون چی ؟ من دارم اشتباه میکنم . اگه پشیمونی پیش بیاد . بازم من مقصرم ؟ شک داره ؟ چرا شک داره . حق داره . چرا من شک ندارم ؟ چرا انقدر میترسم ؟ ما می مونیم . ما نمی مونیم . ما هستیم . ما نیستیم . من رسما دارم دیوونه میشم .............

پ.ن . كلي شعر نوشتم و اين بلاگفا ! پيغام خطا داد . دود شد رفت . دوباره مينويسم . ببخشيد كه پينگ كردم فكر كردم مشكلي نيست و ثبت ميشه .