شهر من

خیر سرم وبلاگم یکساله شد. وبلاگ که چه عرض کنم دردستان . تا نیم ساعت پیش یعنی ساعت ۱۲ شب سرکار بودم . ۹ صبح تا ۱۲ شب . اینطوری از فکر و حلاجی اینکه دوگال چرا انقدر نامرد شد چرا عوض شد راحت میشم . ۹ صبح تا ۱۲ شب برای کسی که همیشه بخاطر اعتماد به افراد تو هچل افتاده .

دوست داشتم جور دیگه ای تولد وبلاگمو جشن بگیرم اما نمیتونم . چه برسه به تولد خودم که امسال تنهاتر از هر سال دیگه ای برگزار میشه و دوست دارم اصلا نرسه .

۹ صبح تا ۱۲ شب برای فرار از خودم فرصت خوبیه اما اونجا هم همش از خودم میپرسم .....