شهر من

چقدر نوشتم. با هر کلمه ش گریه کردم. همه رو پاک کردم. تقصیر من نیست که از زمین و زمان فرار میکنم. تقصیر من نیست که حالا میفهمم شک هام بیجا نبوده .

چقدر نوشتم و همه رو به سه سوت پاک کردم. یاد گرفتم که همه دردها و مرضها و غصه ها رو قورت بدم و جیک هم نزنم. چه توی دنیای واقعی نکبت و چه توی دنیای مجازی. جیک نمیزنم. حالم به هم میخوره ......